De Dava Way: over een oud spoor door het Schotse landschap
11 december 2022 
18 min. leestijd

De Dava Way: over een oud spoor door het Schotse landschap

Uitgestrekte heidevelden met schapen en herten, dennenbossen met een frisgroene ondergroei en oude viaducten. De Dava Way, een 38 kilometer lange wandelroute aan de oostkant van Schotland, voert je door prachtige landschappen. Op een frisse oktoberdag had ik zin in meerdaagse wandeltocht. Ik had nog nooit van de Dava Way gehoord en had daardoor onbewust lage verwachtingen. De route bleek prachtig en een echte aanrader!

Dava-Way-wandelroute

De Dava Way ligt tussen Forres nabij Inverness en Grantown nabij Aviemore. Voor wie net zo slecht in topografie is als ik: dat betekent aan de oostkant van het land, op ongeveer een derde van het noordelijke puntje van het vasteland. De route volgt een oude spoorlijn van de Highland Railway Line die sinds 1965 niet meer in gebruik is. Hij loopt over de Dava Moor en door het gehucht Dava.


Ik heb de Dava Way in 48 uur gewandeld. De route is 38 kilometer lang, dus dat kun je opdelen in twee dagen van 19 kilometer. Ben je goed getraind, dan kun je de hele route ook in één dag lopen. Is dat je net wat te gek? Dan kun je hem ook over drie dagen verdelen en ongeveer 13 kilometer per dag lopen. De route loopt door the middle of nowhere, zonder hotels of B&B's langs de route. Je bent dus sowieso aangewezen op wildkamperen of taxivervoer heen en weer vanaf Dava.

dava-way-schotland

Na een paar dagen wandelen over het Moray Coast Path kom ik aan in het historische dorp Forres. Het is een druilerige dag waarop zelfs de vele kleurrijke bloemen niet voor de grijzigheid kunnen compenseren. Terwijl de regen op mijn capuchon tikt, ben ik wanhopig op zoek naar het startpunt van de Dava Way. Pas ver buiten het centrum zie ik weer een bordje met 'Dava Way', die blijkbaar het beginpunt vormt. Over een recht pad tussen bomen loop ik het dorp uit. Langs de distilleerderij en onder spoorwegtunnels door. Omdat het al laat op de dag is, ga ik in het bos op zoek naar een kampeerplek. Niet ver van een groep autowrakken zet ik zo snel mogelijk mijn groene vriend op, zodat ik uit de wind kan zitten. 's Nachts luister ik naar angstaanjagend gegil, waarvan ik pas de volgende ochtend ontdek dat het geproduceerd wordt door een groep varkens die verderop rondscharrelt.

Dava-Way-spoorweg

Als een niet-te-magere-Hein door het landschap

Net voor zonsopkomst lig ik wakker in mijn comfortabel warme slaapzak. Ik wacht tot het licht is en pak dan mijn tent en toebehoren in om over weer een lang recht pad door het bos te lopen. De oude spoorweg ligt op een verhoging in het bos tussen gele varens en berken met oranjegele bladeren. Her en der wordt het pad begrensd door metershoge rotswanden. Ik loop door de ene naar de andere tunnel, waarvan sommigen voorzien zijn van informatieborden. Ik verruil het bos voor open landschap met schapen, koeien met kalveren en stieren. Ze staan gelukkig achter een hek, want die grote jongens hoef ik niet achter me aan te hebben. De wind slaat de regen hier horizontaal tegen mijn gezicht. Ik trek mijn zwarte regenpak aan en jaag de dieren die ik verderop tegenkom de stuipen op het lijf. Niet zo gek, want ik loop er als een niet-te-magere-Hein bij. Familie Fazant met vier jongen sprint over een gemaaid graanveld alsof de duivel ze op de hielen zit. Ik heb het gevoel dat ik alle dieren hier verstoor en loop bijna op mijn tenen alsof dat helpt. Gelukkig stopt het al snel met regenen en kan ik mijn regenkleding verruilen voor mijn warme jas.

dava-way-wandelen

Heide, heide, heide!

Het is nog altijd droog als ik de grote heidevlakte bereik. Naar dit deel van de route keek ik het meest uit, want ik hou zo van de Schotse moor. Het pad loopt niet over de heuvels, maar tussen de heuvels, zodat lopen weinig moeite kost. Behalve schapen zie ik in de verste verte geen levende wezens. Het pad leidt langs ruïnes waarbij informatieverhalen de geschiedenis delen. Halverwege staat de Halfway Hut, een speciaal voor wandelaars aangelegde schuilplaats waar je aan een tafeltje je lunch op kunt eten. Ik lees de oude nieuwsartikelen aan de muur en het gastenboek door terwijl ik geniet van een warme lunch. Wanneer ik weer naar buiten loop schijnt de zon zwakjes door de wolken. Er ontstaat een interessant spel van schaduw en ligt op de met heide begroeide heuvels. Via een bosje loop ik van de noordelijke open vlakte naar de zuidelijke open vlakte waar ook het hoogste punt van het oude treinspoor ligt. In de verte zie ik de silhouetten van de Cairngorms, een bergplateau aan de andere kant van Grantown. Helemaal aan de andere kant van de open vlakte bereik ik het bos waarin ik graag wil kamperen. Een vlakke kampeerplek zonder bosbessenstruiken of moeras vinden is een uitdaging, maar uiteindelijk vind ik een plek onder met korstmos begroeide bomen. Ik check de weersvoorspelling of het niet gaat stormen, want die bomen vertrouw ik niet helemaal. Het valt mee, lees ik terwijl ik mijn warme gevriesdroogde maaltijd naar binnen lepel.

dava-way-in-schotland

Naar Grantown

Vanaf mijn kampeerplek is het niet ver meer naar eindpunt Grantown. De wolken hangen laag en ontnemen me het uitzicht op mijn geliefde Cairngorms. Het pad ligt tussen twee rotswanden met varens die zo uit Jurassic Park lijken te komen. Vervolgens stap ik energiek door een geel beukenbos, waarna het pad de woonwijk in leidt. Ik haal een verlaat ontbijtje bij de lokale supermarkt en wacht in het gezelschap van drie kwebbelende oude dames op de bus.

dava-way-grantown

De Dava Way is waarschijnlijk één van de meest toegankelijke routes van Schotland, waarbij je wel door ruige landschappen loopt. In 38 kilometer maakt de route slechts 200 hoogtemeters. Tenminste, als je van oost naar west loopt. Loop je van Grantown naar Forres, dan moet je in totaal 400 meter stijgen. Deze hoogtemeters liggen netjes verdeeld over de kilometers, zodat je nergens het gevoel hebt dat je (steil) omhoog loopt. De route ligt op de plek van een voormalige trainrails en is daardoor breed en relatief vlak. De paden zijn vrijwel overal verhard en nergens hoef je bang te zijn voor hoogtevrees. Op een zonnige, droge dag is de route dus makkelijk te noemen. In zwaardere weersomstandigheden is de route uitdagender. Op het grote open veld vind je weinig beschutting en schuilmogelijkheden. Daar wil je dus niet terecht komen in een regen- of sneeuwstorm.

Dava-Way-bos

Zowel Forres als Grantown on Spey is met het openbaar vervoer goed te bereiken. Forres heeft een treinstation en diverse busverbindingen. Vanuit Grantown kun je de bus naar Aviemore nemen, waar je op de trein kunt stappen. Er is geen rechtstreekse verbinding tussen Grantown en Forres, al zou je makkelijk kunnen liften.

--> lees mijn tips over treinreizen in Schotland

dava-way-openbaar-vervoer

Omdat de Dava Way relatief laag ligt, kun je hem het grootste deel van het jaar bewandelen. In de winter kan er sneeuw liggen, dus daar moet je wel op voorbereid zijn. Voor het lekkerste weer ga je in mei of juni op pad. Ook in de zomer kun je er goed wandelen, maar wees dan voorbereid op invasies van midges. In de herfst is het weer vaak iets minder lekker, maar de kleuren van het landschap zijn dan prachtig. Ik liep de route in oktober en had geluk met het weer. Trek goede schoenen aan, want het pad is op sommige stukken behoorlijk modderig.

Langs de Dava Way vind je geen accommodatie waar je kunt overnachten. De gehuchten op de kaart, zoals Dava, stellen echt weinig voor. In Forres en Grantown heb je de keuze uit meerdere accommodaties. Daartussen kun je óf wildkamperen (is hier legaal) óf regelen dat iemand je ophaalt in Dava en je daar de volgende ochtend weer afzet. Eventueel kun je overnachten in Halfway Hut, dat eigenlijk een schuilhut is, maar waar je eventueel een matje op de grond kunt leggen. Weet dat je waarschijnlijk niet de enige bent met dat plan, dus neem voor de zekerheid een tent en slaapspullen mee.

dava-way-overnachten

De Dava Way is redelijk goed gemarkeerd. Ik raad je wel aan om een (digitale) kaart bij de hand te hebben. Vooral in Forres en in Grantown was ik de route een aantal keer compleet kwijt. In principe weet je dat je het pad moet volgen dat het meest op een oud treinspoor lijkt, maar je wilt op de uitgestrekte vlakte niet verkeerd lopen en verdwalen.

dava-way-markering

De routebeschrijving van de Dava Way bevindt zich in het boekje van de Speyside Way. Deze routes sluiten goed op elkaar aan en zijn dus goed te combineren. Ik heb de hele route zoveel mogelijk op de bordjes gelopen en Komoot erbij gepakt op punten waarop ik twijfelde of ik wel goed liep.

Je kunt langs de route geen eten en drinken kopen. Neem dus voldoende mee voor de lengte van je wandeltocht. Water kun je onderweg eventueel uit een stroompje halen. De stroompjes zijn niet overal makkelijk bereikbaar, dus vul je flessen goed. Gebruik een waterfilter om het water veilig te kunnen drinken. Er lopen veel schapen rond in de omgeving, dus het water is niet per se heel schoon.

dava-way-wildkamperen

Ja, je kunt de Dava Way met een gerust hart solo wandelen. Dat deed ik ook en ik heb me geen moment onprettig gevoeld. Je bent zo lang zo ver van de bewoonde wereld af, dat je weinig mensen tegenkomt. Tip: lees de verhalen over de spooktrein op de bordjes langs de route niet als je net als ik snel angstig bent ;)

Je kunt het GPX-bestand van de Dava Way hier downloaden. Zet deze op je GPS-apparaat of upload hem in je navigatie-app. Je kunt de route ook kant-en-klaar op Komoot vinden.

dava-way-hoogtepunt

Heb je na 38 kilometer wandelen op de Dava Way nog geen genoeg gekregen van de Schotse landschappen? Dan kun je je route uitbreiden met de Speyside Way en/of de Moray Coast Trail. Deze drie routes samen vormen een driehoek die de Moray Way genoemd wordt. Wandel vanaf Grantown over de Speyside Way richting Spey Bay en stap daar over op de Moray Coast Trail die je weer naar Forres leidt.

Je kunt van Grantown ook over de Speyside Way naar Aviemore lopen, vanaf waar je over kunt stappen op de East Highland Way. Dan loop je in totaal vanaf de oostkust naar Fort William.

dava-way-tips


Over de schrijver
Paulien van der Werf leeft nomadisch als wandelaar, huisoppas en ondernemer. In 2019 zei ze haar baan op om Outdoor Inspiratie op te richten. Ze zet zich sindsdien fulltime in om outdooravonturen toegankelijk te maken voor iedereen. Ze schreef een e-book over trektochten maken en geeft masterclasses en cursussen over wandelen, huisoppassen, (solo)reizen en (outdoor)ondernemen.
Reactie plaatsen