3 dagen Ziltepad in Noord-Holland: strand, polder en wad

Van strand tot polder tot Waddenzeebodem. Mijn drie dagen pelgrimeren op Het Ziltepad in Noord-Holland bracht me gevarieerde uitzichten en minstens zo gevarieerde ontmoetingen. Ik liep al eerder etappes van deze ruim 440 kilometer lange route ‘langs de ruige rand van het Noorden’ van Groningen, Friesland en Noord-Holland. Ik werkte een persoonlijk reisverslag met sfeerimpressie, en praktische tips voor je eigen avontuur voor je uit.

3-daagse op Het Ziltepad in de Kop van Noord-Holland

Op 1 april 2026 is Het Ziltepad compleet gemaakt met zeven etappes in de Kop van Noord-Holland. De eerste etappe van de route start in Den Helder, slingert door de stad en eindigt bij het kerkje in Huisduinen. Daar startte ik mijn 3-daagse Ziltepadavontuur. Ik eindigde deze minicamino bij de Heidense Kapel op Stroe (ja, ‘op’ is correct).

Ik wandelde de route solo, maar deed dat zeker niet alleen. Dat lees je in mijn persoonlijke verslag van 3 etappes Ziltepad in Noord-Holland.

Klik hier om het verslag over te slaan en direct naar de praktische tips te gaan

Mijn verslag van 3 etappes Ziltepad in Noord-Holland

Dag 1: van Huisduinen naar Anna Paulowna (20,5 km)

Voor het eerst in mijn leven zit ik in een 45 km-wagentje. Elly, de gastvrouw bij wie ik via Vrienden op de Fiets logeerde, rijdt me naar de kerk in kustplaats Huisduinen. Ik ben nog niet aan mijn driedaagse Ziltepad begonnen en heb de eerste bijzondere ontmoeting al binnen. Een plakkaat op de gevel herdenkt de zeeslag die Michiel de Ruyter hier in 1673 won. Dat gevecht moet een gruwelijk gezicht geweest zijn voor wie die dag op het strand liep. Daarbij vallen de donkergrijze wolken die door 60 km/u wind van zee mijn kant op gestuurd worden mee, maar ik kies er de eerste kilometers toch voor om een alternatieve route door de duinen te nemen.

Over het strand

‘Wat een weer heb je erbij,’ zegt een marinier die in de duinen op zijn collega’s staat te wachten. ‘Ik was de hele zomer in de bergen en wilde nu uitwaaien aan zee,’ antwoord ik toch wel vrolijk. Als de ergste regen overgetrokken is, loop ik alsnog het strand op. Niet heel verrassend heb ik het strand minstens een kilometer beide richtingen helemaal voor mij alleen. Ik wandel langs ijsblauwe aangespoelde kwallen, lach om een strandlopertje tussen veel grotere meeuwen en geniet van het spel van licht en schaduw op het natte zand. Hier maakt ‘de ruige rand van het noorden’ zijn reputatie waar.

Door park en polder

Bij Julianadorp verlaat Het Ziltepad het strand. Ik loop langs vakantiehuisjes en onder water gezette akkers. In het voorjaar staan de velden vol bloemen. Nu zijn het vooral de regenjassen van de Duitse toeristen die kleur brengen. Het Ziltepad volgt een brede sloot met wilgen en riet aan weerszijden langs vakantiehuisjes. Wat veel bebouwing, denk ik, verwend na maanden wandelen in dunbevolkt gebied. Ik spreek mezelf even streng toe: dat park en polder niet hoog op mijn lijstje ‘mooie landschappen’ staan, wil niet zeggen dat daar niet ook schoonheid in zit. Die schoonheid zit hem hier in de rozenbottelstruik die me aan mijn ‘parfumwinkeltje’ van vroeger doet denken. In de ekster, eigenlijk zo’n prachtige vogel met die metalige groenblauwe glans in zijn zwarte veren.

Anna Paulowna

Voor 50 cent steek ik met een geel pontje het Noordhollandsch Kanaal over. Nu volg ik bijna vier kilometer de heel rechte Molenvaart naar Anna Paulowna. Een goed moment om de Ziltepadpodcast behorende bij deze plaats af te spelen.

Het groene toetje van de dag is natuurgebied Kruiszwin. De sloot in het gebied is een overblijfsel van een oude waddenkreek. Omgeven door weilanden groeien hier planten die ik herken van wandelingen aan de Waddenzee. De vogels zijn er duidelijk blij mee.

Logeren bij Gerda

Door de Poldertuin, waar in het seizoen duizenden bollen bloeien, bereik ik de kerk van Anna Paulowna. Vanaf hier is het een klein stukje lopen naar mijn Vrienden op de Fiets-gastvrouw Gerda. Ze schenkt me een kop thee en vertelt over vroeger. Over dat ze als meisje moest stoppen met leren toen ze vijftien was, want ‘zo ging dat in die tijd,’ maar daar was ze het niet mee eens. Over dat ze met haar man een textielwinkel oprichtte en toch doorleerde. Haar ogen glimmen als ze vertelt dat Bijenkorf-medewerkers uit grote steden naar haar dorpswinkel kwamen om inspiratie op te doen. De eigenwijsheid die uit haar verhalen klinkt, vind ik geweldig.

Voor het avondeten schuift er ook een fietser uit de Achterhoek aan tafel. De quiche komt met nog meer verhalen, en na het toetje komt de Rummikub op tafel. Daar zitten we dan, drie vreemden uit drie verschillende generaties, rijtjes van cijfers te maken.

Dag 2: van Anna Paulowna naar Wieringerwaard (16,5 km)

‘Waar ga je nu heen?’ vraagt Gerda. Naar Wieringerwaard. ‘Dat is maar 2 kilometer die kant op!’ Dat klopt ongetwijfeld, maar mijn route maakt een grote boog door de polder. Ik zwaai mijn Rummikubmaatjes uit en wandel naar de Van Ewijcksvaart. Ik loop over de asfaltweg langs molen Leonide, met aan de ene kant akkers en velden en aan de andere kant een dijk.

In het dorpje Oudesluis steek ik de vaart over. Dit oude vissersdorp lag tot de aanleg van de Anna Paulownapolder aan de Waddenzee. Lopend door het kleine, stille plaatsje kan ik me moeilijk voorstellen dat hier ooit schepen van de VOC aanlegden.

Heksenkringen

Ik loop over een graspad langs een sloot met tientallen meerkoeten. Er groeien veel paddenstoelen, waarvan veel een heksenkring vormen. Puttertjes, met de toepasselijke bijnaam 'distelvinken', snoepen van de uitgebloeide distels. Ook hier, met polder zo ver je kan kijken, kan de natuur me verrassen.

Binnen de 800 jaar oude Westfriese Omringdijk ligt het gehucht Keins. De kapel uit 1510 ligt wat verstopt in de bosjes en is makkelijk te missen. De deur is overdag altijd open, en ik laat de dikke muren het geluid van passerende auto’s buitensluiten. In de groene tuin geniet ik van een pauze met picknick, voordat ik de rustige asfaltweg over de dijk volg.

Kaarsrecht

Rechts van de weg ligt het Staatsbosbeheer natuurgebied Schagerwad. Hier in de drassige oeverlanden kun je veel weidevogels, zoals de grutto, kievit, tureluur en kemphaan zien, maar vandaag is het er opvallend stil. Aan de horizon liggen de kerktorens van Schagen, voor mij strekt de polder zich verder uit.

De asfaltweg naar Wieringerwaard is kilometers lang en kaarsrecht. Het uitzicht verandert weinig: akkers, gras, windmolens en af en toe een boerderij met bomenrij. Ik vind het eentonige wat saai, maar merk ook dat dat juist ruimte geeft tot nadenken en reflecteren op wat er in mijn leven en in de wereld speelt. Van dat laatste word ik vandaag niet erg vrolijk.

Wieringerwaard

Wel vrolijk word ik van de man die me bij het witte kerkje van Wieringerwaard aanspreek. ‘Waar kom je vandaan?’ Drenthe. ‘Maar je spreekt wel Nederlands’. Ja, ik kom uit Drenthe, Nederland. Hij lacht: 'Noordhollands, je klinkt Noordhollands’.

Ik bel het telefoonnummer dat op het aankondigingsbord van de kerk hangt. Een man neemt op. Ik wil de kerk graag bezoeken. Hij geeft me de code van het sleutelkastje, waarna ik mezelf binnenlaat. Mosterdgele muren rondom, een drumstel bij het altaar en in de rijen houten stoeltjes staat één tuinstoel met kussens. Ik zet de Ziltepadstempel in mijn boekje.

Vrienden op de Fiets deluxe

Vanavond slaap ik via Vrienden op de Fiets in het moderne vrijstaande huis van Sita en Gerard. Ik heb de hele bovenverdieping, inclusief zitje met uitzicht op de polders en een luxe badkamer, voor mij alleen.

We eten samen courgettesoep en cannelloni. Sita vertelt hoe ze met haar accordeon en shantykoor op de meest exotische plekken optredens geeft, en regelmatig buitenlandse muzikanten over de vloer heeft. Gerard maakte minstens zo exotische reizen naar onder meer Mali, om managers van aardappelbedrijven te adviseren vanuit zijn ervaring als Hollandse akkerbouwer. Nu ontvangen ze via Vrienden op de Fiets de meest uiteenlopende mensen in hun huis in de polder.

Eenmaal in bed ontdek ik dat het voeteneinde elektrisch omhoog kan. Ik blijf nog even wakker om maximaal van deze luxe te genieten.

Dag 3: van Wieringerwaard naar Stroe (22,5 km)

In de stromende regen laat ik de watertoren en de molen van Wieringerwaard achter me. Goedemorgen, ruige rand van Nederland! Geen asfalt onder mijn voeten, deze eerste helft van de route, maar het gras van de dijk. Ik volg deze dijken, waarvan het gras tot ver boven mijn enkels komt, naar het Amstelmeer.

De waterberging op de voormalige Wieringermeerpolder is duidelijk in trek bij de vogels. Grote groene ganzen landen op het water, tientallen eenden zwemmen weg van waar ik wandel en rijen basaltblokken zijn wit van de vogelpoep. Ik spot kieviten en zilverreigers. De meeste vogels kan ik niet goed herkennen. Had ik toch maar een verrekijker meegenomen.

Westerland

Al van ver zie ik de kerktoren van Westerland op het voormalige eiland Wieringen liggen. Ook dit dorpje was eeuwenlang een haven aan zee. Als ik de dijken even weg denk, kan ik me goed voorstellen dat het stuk land aan de andere kant van het golvende water ooit een eiland was.

De Nicolaaskerk van Westerland ligt merkbaar op een verhoging, een oude keileemrug. Op het perceel naast de toren hangen sappige rode druiven aan weelderige wijnranken. Wat exotisch, dit voormalige eiland. De kerk is voor vandaag afgehuurd, maar ik kan buiten een stempel in mijn boekje zetten. Op naar de knusse strandtent Beach Bites voor een pauze, voordat ik aan de volgende etappe begin.

Langs de Waddenzee

Kilometers lang wandel ik langs UNESCO Werelderfgoed de Waddenzee. De zeebodem staat droog, tot grote vreugde van vele wadvogels. Aan de horizon liggen Den Helder en Texel. Ik snuif de zilte lucht op en laat mijn haren wapperen in de wind. Vandaag voel ik me lichter dan de voorgaande twee dagen, alsof alles in mijn hoofd net wat netter opgeruimd is.

In Hippolytushoef maak ik een praatje met een oudere man in een scootmobiel. Hij blijkt de oude schoolmeester van een nabijgelegen dorp en is een getalenteerd verhalenverteller. Zelfs mijn ADHD-brein dwaalt niet af als hij vertelt over een orkaan die de kerk van het dorp honderden jaren verwoestte. Ook niet als hij vertelt over Watergeuzen en de aanleg van de polders. Versies van die verhalen hoor je ook in de Ziltepad-podcast.

Heidense Kapel

Nagenietend van deze ontmoeting wandel ik terug naar de dijk. Nog wat laatste kilometers genieten van Het Ziltepad, voordat ik deze 3-daagse pelgrimstocht bij de Heidense Kapel nabij Stroe beëindig. Ik zit nog een laatste keer op kerkbanken, zet nog een laatste stempel en adem nog een laatste keer diep in.

Zelf 3 dagen wandelen op Het Ziltepad in Noord-Holland?

Ik wandelde etappe 2 tot en met 5 van Het Ziltepad:

Dag 1: Huisduinen naar Anna Paulowna (is etappe 2 van Het Ziltepad)

Dag 2: Anna Paulowna naar Wieringerwaard

Dag 3: Wieringerwaard via Westerland naar Stroe (gecombineerd tot één etappe)

Zie ook mijn Komootroutes voor dag 1 // dag 2 // dag 3.

Zo kom je er

Startpunt Huisduinen heeft een busverbinding met Den Helder. Eindpunt Stroe heeft geen bushalte. Er komen wel wat auto’s langs, dus je kunt proberen te liften naar Hippolytushoef of Den Oever. Zie je dat niet zitten en kan je geen taxi regelen? Stop je route in Hippolytushoef. Of wandel vanaf Stroe (terug) naar Hippolytushoef (30 minuten) of verder naar Den Oever (1 uur).

Plan je reis via de routeplanner op 9292.nl.

Zoek je meer inspiratie voor drie dagen pelgrimeren? Bekijk ook mijn 3-daagse op Het Ziltepad in Groningen.

Leuk: een extra wandeldag met bijzondere overnachting

Heb je nog een dag extra vrij? Of wil je de eerste etappe skippen, in Anna Paulowna starten en doorlopen naar een bijzondere overnachtingslocatie? Ik logeerde een nacht op Natuurkampeerterrein Het Bos Roept. Hier overnacht je jaarrond in een tent of in een Ecohuisje in het groen. Ik sliep in de Hedgehog, een vierpersoons tiny house aan de bosrand. Met enorme ramen met uitzicht op de bomen, een grote eettafel, een keukentje en een heerlijke douche. Oh en het ontbijtpakket wil je niet missen. Het is leuker als het een verrassing is, dus ik ga je niet vertellen wat er precies in zit.

Het terrein ligt aan etappe 7 van Oosterland naar Zurich. Vanaf het terrein is het ongeveer een uur lopen naar het busstation van Den Oever.

Navigeren over Het Ziltepad

Bij elke Ziltepad-kerk horen gidsjes te liggen waarin de rondwandeling, de etappe richting het oosten en de etappe richting het westen beschreven staan. Daarin staan kaartjes en routebeschrijvingen langs wandelknooppunten.

Toen ik de route in september 2026 liep, kon ik alleen bij de laatste kerk op mijn route een gidsje vinden. De vrijwilligers van de kerken doen hun best de voorraad altijd aangevuld te houden, maar soms lukt dat niet. Gebruik dan de digitale routegids op de hierboven gelinkte pagina’s. De route staat ook ingetekend op de interactieve Ziltepad-kaart.

Ik sla de etappes voor het gemak ook altijd op in mijn favoriete route-app Komoot. Dat doe je door de gpx-bestanden van de eerder gelinkte etappes in zo’n app te uploaden. Sla ze dan direct even op voor offline gebruik.

Niet vergeten: de podcast

Op de gelinkte pagina’s staat voor elke etappe een podcastaflevering. Deze is erg goed gemaakt en geeft interessante achtergrondinformatie. In een aantal kerken ligt een QR-code om te scannen.

Je kunt ook het Spotify-kanaal openen en de relevante aflevering op plaatsnaam zoeken.

Je loopt deze route beter niet met de hond

Honden zijn op heel lange stukken dijk langs het Amstelmeer en de Waddenzee niet welkom. Deze etappe is daarom niet geschikt om met de hond te wandelen.

Overnachten langs Het Ziltepad in Noord-Holland

Ik logeerde elke nacht bij een Vrienden op de Fiets-adres. Via dit initiatief bieden mensen door heel Nederland hun logeerkamers aan wandelaars en fietsers aan. Voor 7,50 euro per jaar word je lid en krijg je toegang tot een kaart met adressen. Handig: de adressen langs de route staan ook op de Ziltepadkaart.

Voor 27,50 euro p.p.p.n. overnacht je in zo’n logeerkamer en krijg je ‘s morgens een ontbijtje. Je gastheren en -vrouwen vinden het leuk als je een praatje met ze maakt en je niet direct isoleert in hun logeerkamer.

Slaap je liever in een bed en breakfast? Zie de Ziltepadkaart en boekingssites voor het aanbod nabij de etappe-eindpunten.

Eten en drinken langs deze route

Wil je low-budget op pad en/of wil je na een wandeldag niet nog naar een restaurant moeten lopen? Vraag je Vrienden op de Fiets-gastvrouw of je mee mag eten. Dat is niet op elk adres mogelijk, en niet iedereen wil rekening houden met dieetwensen. Vaak is het mogelijk om bij het ontbijt een lunchpakket voor de dag te maken. Vraag je gastheer of -vrouw naar de mogelijkheden als je toch contact hebt over de slaapplek.

Op de eerste wandeldag kun je bij het verlaten van het strand lunchen bij Paal 6. In Julianadorp loop je langs de Vomar-supermarkt. In Anna Paulowna liggen meerdere supermarkten bij elkaar naast de kerk.

Wieringerwaard en Anna Paulowna

De dag erna kom je geen horeca of supermarkt tegen. Ook niet op je eindpunt Wieringerwaard, dus koop op je eerste wandeldag al voldoende voorraad voor dag 2 en dag 3.

In Anna Paulowna kun je fijn dineren bij restaurant Leuk! aan het Veer. Dit witte gebouw met rieten dak ligt in het groen van landgoed Hoenderdaell. Gezellige plek, lekker eten en een fijne avondwandeling naar je slaapplek.

Aan het 'strand'

Op de derde wandeldag lunch je heel lekker bij Beach Bites aan het Amstelmeer. Lekker informeel, veel vegetarische opties en heel vriendelijk personeel.

In Hippolytushoef zitten supermarkten en leuke restaurantjes. Daar is Bij ons Thuys, dat direct aan de route ligt, bijvoorbeeld een aanrader. Je kunt er terecht voor koffie met taart, een borrel of een diner. Lekker informeel, op het vakantiepark onderaan de dijk.

Paklijst voor drie dagen wandelen op Het Ziltepad in Noord-Holland

Als pelgrim heb je weinig nodig voor een lange wandeling. Beddengoed en handdoeken zijn aanwezig op je logeeradressen. Wat je wel zelf mee moet nemen:

• Een comfortabele wandelrugzak. Een met een inhoud van 25 tot 35 liter is groot genoeg. Ik had op deze tocht de deuter Futura Pro 36 liter mee, omdat ik ook camera-apparatuur mee wilde. Anders had ik mijn Vertrail 16 liter meegenomen. Pas vooral verschillende modellen in de buitensportwinkel.
• Wandelschoenen met voldoende demping in de zool, omdat je de tweede helft van dag 1, heel etappe 2 en de tweede helft van dag 3 over asfalt loopt. Ik draag zelf op dit soort routes de Altra Olympus trailrunningschoen met extra brede neus.
• Wandelsokken waarin je geen blaren krijgt. Ik draag zelf Injinji teensokken of merinowollen ‘normale’ sokken van Darn Tough. Beiden vind ik fijn en wissel ik af.
• Een notitieboekje, potlood en puntenslijper, voor het neerpennen van inzichten die je onderweg krijgt.
• Je telefoon met daarop de routes (offline) opgeslagen.
• Een powerbank, als je je telefoon onderweg wilt gebruiken. Een van 10.000 mAh is meestal groot genoeg.
• Dikke sokken of lichtgewicht slofjes, zodat je niet op je wandelschoenen of op je zweetsokken je logeeradres in hoeft te lopen.
• Voldoende bescherming tegen zon, wind en regen.
• Genoeg eten en drinken. Je komt niet elke dag een restaurant of een supermarkt tegen. Controleer de openingstijden van de locaties waar je wilt eten.
• Oortjes om onderweg naar de Ziltepad-podcast van de etappe te luisteren. Draag maximaal één oortje en zorg dat je het verkeer goed hoort.
• Een opvouwbare zitflap voor pauzeren op vochtig gras op de dijk.

Bekijk mijn gratis paklijst voor meerdaagse wandeltochten voor mijn complete voorbeeldpaklijsten voor wandelen met en zonder kamperen.

Meer handige informatie over Het Ziltepad

Ik schreef een uitgebreid routeblog over Het Ziltepad, waarin ik meer tips deel voor je Ziltepadwandelingen.

Op www.hetziltepad.nl vind je alle informatie over de etappes en de Ziltepadkerken. De interactieve kaart is handig voor het plannen van lunchstops en slaapplekken. Hierop staan ook Vrienden op de Fiets-adressen ingetekend.

De makers van Het Ziltepad delen handige tips voor je eerste stappen op Het Ziltepad. Deze ontvang je als je je hier gratis aanmeldt. Ik heb ze al gelezen en vind ze een mooie aanvulling op wat je online vindt.